When our eyes meet, a memory is forever etched in my mind.

150226-nanagonana-jf-eye2eye-0756
Fox (Canidae) | Zao Fox Village | Shiroishi | Miyagi | Japan | © Nana Trongratanawong | 2015

 

ยิ่งเดินทางมากขึ้น กลับทำให้เรากระหายน้อยลง โน้ตเริ่มรู้สึกอิ่มกับการเดินทาง และไม่โหยหาการออกเดินคนเดียวอีกต่อไป อิ่มนั้นไม่ได้แปลว่าเบื่อ หรือว่าหน่าย แต่ความอิ่มของโน้ต คือ ความพอใจกับความงามเรียบๆ ที่ มีเสน่ห์ สวยงามตามอัตภาพ ไม่ต้องโดดเด่นเด้ง ฉูดฉาด บาดตา หรือเยอะรกวุ่นวาย เพราะสุดท้ายแล้ว โน้ตว่า ความงามอย่างที่ตัวมันเป็นนั้น มันคือ ธรรมชาติที่แท้จริงของความงดงาม

คำถามที่มักถูกทักเสมอเมื่อพบเจอเพื่อนๆ คือ เดี๋ยวแกจะไปไหนอีก และทุกครั้งโน้ตก็จะมีคำตอบใหม่ๆ ให้เพื่อน ถ้าจะต้องให้คำจำกัดความตัวเอง โน้ตคงเป็นนักสะสมภาพสัตว์ในธรรมชาติ ทำไมถึงชอบสัตว์น่ะหรอ? ถ้าจะให้ตอบแบบอีโมซึ้งๆ ยิ้มๆ หน่อย โน้ตก็คิดว่าอาจเป็นเพราะความสัมพันธ์ที่โน้ตมีกับเพื่อนตัวใหญ่ในวัยเด็ก เติบโตมากับหมาหลายตัวในบ้านตั้งแต่จำความได้ ในวันที่โน้ตโดนดุ ร้องไห้ โวยวาย ลงมานั่งหงอยๆ อยู่ที่หลังบ้านนั้น ในระหว่างทางแห่งความขัดใจปนเสียใจ อเดล เพื่อนหมาตัวใหญ่ก็จะเดินมานั่งข้างๆ พร้อมเลียมือเราที่ชุ่มไปด้วยน้ำตาเสมอ อเดลบอกโน้ตว่า ชั้นไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ชั้นจะอยู่ข้างๆ เป็นเพื่อนแก…

แต่เมื่อเติบโตขึ้นมา ความเป็นตัวตนเริ่มชัดขึ้น แต่เรากลับสื่อสารกับคนน้อยลง อาจจะแค่เป็นความเข้าใจ (ผิด) (ไปเอง) ว่าเราเริ่มพูดจาภาษามนุษย์ไม่ค่อยรู้เรื่อง และด้วยความเป็น loner at heart โน้ตจึงหันหน้าลงน้ำ เพื่อหาที่สงบ อยู่เงียบๆ ในสภาพไร้น้ำหนัก ไม่ได้ยินอะไรนอกจากเสียงหายใจของตัวเอง การสะสมภาพถ่ายของโน้ตจึงเริ่มต้นที่ใต้น้ำ จากสัตว์น้ำขนาดกลาง หรือสัตว์ประหลาดตัวเล็กจิ๋ว จนไปถึงยักษ์ใหญ่แห่งมหาสมุทร แต่ตอนนี้การเดินทางของโน้ตก็แผ่วงขยายไปกว้างยิ่งขึ้นทุกๆ ปี ไม่ว่าจะบนฟ้า ในทุ่งหญ้า บนหิมะ บนก้อนน้ำแข็ง

Walrus (Odobenus rosmarus) | Svalbard | Arctic | © Nana Trongratanawong | 2015
Walrus (Odobenus rosmarus) | Svalbard | Arctic | © Nana Trongratanawong | 2015

ถึงแม้ว่าการเก็บภาพสัตว์ในสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติของมัน จะอยู่เหนือการควบคุมของเรา ไม่ว่าจะฟ้าฝน ลมอากาศ หรือแม้กระทั่งโชคชะตาโน้ตก็ยังรักที่จะ “ให้” และเลือกที่จะ “ใช้” เวลาของตัวเองไปกับสัตว์มากกว่า subject อื่นๆ เราปล่อยให้ม้าได้เป็นม้า ให้มันได้วิ่งอย่างอิสระเสรี ไร้อานหรือคนบังคับ เราปล่อยให้วอล์รัส ได้เป็นวอล์รัส ให้มันได้ว่ายน้ำในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ไม่ต้องแสดงความสามารถบนเวที ไม่ต้องถูกล่าเขี้ยวงา เราปล่อยให้อินทรีย์ ได้เป็นนักล่าสมบูรณ์แบบแห่งขอบฟ้า ไม่ถูกล่ามด้วยโซ่ตรวน ไม่ถูกขังกรง ถึงแม้ว่าการทำงานในพื้นที่ธรรมชาติจะคาดเดาไม่ได้ แต่โน้ตว่าสิ่งที่ได้จากการออกทริปในแต่ละครั้งมันก็คุ้มค่าเสมอ มันสอนอะไรเรามากมายโดยที่เราอาจจะไม่รู้ตัว โน้ตเริ่มถูกฝึกให้นิ่งขึ้น ใจเย็น อดทน และปลงตก

Cutie Face
Harbor seal (Phoca vitulina) | South Sawyer Glacier | Tracy Arm | Alaska | USA | 2012

แน่นอนโน้ตมีรายชื่อสัตว์ในตำนานมากมายที่อยากเห็น อยากเล่น อยากว่ายน้ำด้วย และอยากถ่ายภาพเก็บเอาไว้ แต่เมื่อถึงคราวต้องออกเดินทางจริงๆ รายชื่อเพื่อนเล่นนั้นก็จะค่อยๆละลายหายไป ในระหว่างทางของความวุ่นวายในการจัดกระเป๋า โน้ตว่าการมี list นั้น มันเหมือนเป็นการลดทอนความสนุกของการเดินทางในแต่ละครั้ง รายชื่อนั้นมาพร้อมความคาดหวังที่สร้างความกดดันให้ตัวเองโดยไม่มีเหตุจำเป็น โน้ตเรียนรู้ที่จะจัดการความรู้สึก และความคาดหวังของตัวเอง ปล่อยอนาคตในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าให้ล่องลอยออกไป อยู่ในโซน unknown พร้อมรับทุกสิ่งที่ธรรมชาติจะหยิบยื่นให้ ไม่ว่าจะยิ้ม หรือจะโหด

140208-nanagonana-jf-eye2eye-4812
Japanese macaque (Macaca fuscata) | Jigokudani Yaen-Koen | Jōshin’etsu-kōgen National Park | Nagano | Japan | © Nana Trongratanawong | 2014

“เช้าวันนั้นหิมะโปรยอ่อนๆ ตลอดทาง ฝูงลิงบ้างก็กระโดดน้ำเล่น บ้างก็คุ้ยเขี่ยหิมะหาของกินบ้างก็แช่น้ำหาเห็บเหาให้กันและกัน ท่ามกลางความหนาวในซีนที่วุ่นๆ งงๆ สายตาโน้ตมาสะดุดที่ลิงญี่ปุ่นตัวนี้ มันนั่งเหม่อลำพัง อยู่ในมุมที่ยิ่งเดินทางมากขึ้น กลับทำาให้เรากระหายน้อยลง โน้ตเริ่มรู้สึกอิ่มกับการเดินทาง และไม่โหยหาการออกเดินคนเดียวอีกต่อไป อิ่มนั้นไม่ได้แปลว่าเบื่อ หรือว่าหน่าย แต่ความอิ่มของโน้ต คือ ความพอใจกับความงามเรียบๆ ที่ มีเสน่ห์ สวยงามตามอัตภาพ ไม่ต้องโดดเด่นเด้ง ฉูดฉาดบาดตา หรือเยอะรกวุ่นวาย เพราะสุดท้ายแล้ว โน้ตว่า ความงามอย่างที่ตัวมันเป็นนั้น มันคือธรรมชาติที่แท้จริงของความงดงามเงียบที่สุดในบ่อน้ำร้อน โน้ตนั่งอยู่กับมันซักพักให้ space แก่กันและกัน ให้เราทั้งคู่ได้คุ้นกลิ่นกันจังหวะนั้นมันมีแค่ลิงกับมนุษย์ ไม่มีกล้อง ไม่มีไอโฟน ไม่มีไม้เซลฟี่ และแล้วโมเมนต์นั้นก็มาถึงมันส่งแววตาเหงาๆ แต่อบอุ่น มาให้โน้ต เหมือนมันจะบอกว่า ‘ขอบใจนะ ที่มาอยู่เงียบๆ ด้วยกัน’

Icelandic Horses | Iceland | © Nana Trongratanawong | 2012
Icelandic Horses | Iceland | © Nana Trongratanawong | 2012

สำหรับโน้ต สิ่งที่รักที่สุดในการทำงานกับสัตว์คือ “อารมณ์ความรู้สึก” ที่พวกมันส่งต่อมาให้ลักษณะท่าทางของสัตว์ป่า เป็นภาษากายทดแทนคำพูด แต่เมื่อตาเจอตาโน้ตว่ามันเป็นภาษากายที่เที่ยงตรงที่สุดของการพูดคุยกันภาพทุกภาพที่สายตามองตรงมาที่เรา มันมาพร้อมกับเรื่องราวที่โน้ตจดจำได้เป็นอย่างดีแต่ไม่ใช่ทุกครั้งที่พวกมันอยากจะคุยกับเราบางทีเราก็อยู่ไกลกันเกินจะคุย บางทีมันก็ง่วนอยู่กับอะไรบางอย่างจนไม่สนใจเราเลย แต่เมื่อจังหวะที่ตาของเค้าเจอตาของเรา ภาพถ่ายในวันนั้นมันมาพร้อมกับ memory card ธรรมชาติ ที่ถูกบันทึกลงบนมุมพิเศษในความทรงจำของโน้ต

140322-nanagonana-jf-eye2eye-4126
Juvenile Crested Hawk-Eagle (Nisaetus cirrhatus) | Wilpattu National Park | Sri Lanka | © Nana Trongratanawong | 2014

Writer / Image : Nana Trongratanawong

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s